Ile adiuwanta na akr? Dawki, mieszanie i porady dotyczące opryskiwania dla każdego pestycydu

W każdym sezonie oprysków do naszego biura technicznego dociera to samo pytanie: ile adiuwantu na akr powinienem właściwie dodać? Szczera odpowiedź rzadko jest pojedynczą liczbą, ponieważ właściwa dawka zależy od rodzaju dyszy, objętości nośnika, twardości wody i sposobu działania pestycydu, który mieszasz w zbiorniku. Można jednak o tym pomyśleć w praktyczny sposób: dawki adiuwantu ustalane są w oparciu o dawkę na akr lub procent roztworu do opryskiwania, a kiedy już zrozumiesz, z jakiego systemu korzysta etykieta produktu, możesz uniknąć zarówno marnowania produktu, jak i nieudanych zastosowań.

Jako producent rolniczych adiuwantów silikonowych, większość czasu spędzamy na pomiarze powierzchni rozprowadzania, kąta zwilżania i dynamicznego napięcia powierzchniowego, zamiast na zgadywaniu. W tym artykule przedstawiono te same ramy decyzyjne, których używamy, pomagając hodowcom i formulatorom w wyborze dawek, a także zasady mieszania, które zapobiegają antagonizmowi i pienieniu. Opuścisz firmę z jasną metodą obliczania stawek, która sprawdza się w przypadku programów herbicydowych, grzybobójczych i owadobójczych.

Dlaczego dawka adiuwantu na akr nie jest liczbą uniwersalną?

Najczęstszą instrukcją na etykiecie jest zakres: „użyj 0,25–0,5% v/v” lub „zastosuj 1–2 kwarty na akr”. Zakres ten istnieje, ponieważ optymalne stężenie zmienia się wraz z objętością oprysku. Jeśli zastosujesz 10 galonów na akr drogą powietrzną, 0,25% roztwór oznacza około 32 uncji adiuwantu. Przy 20 galonach na akr w przeliczeniu na ziemię ten sam procent podwaja rzeczywistą objętość do 64 uncji. Obydwa zastosowania mogą być agronomiczne, ale ilość na akr jest inna.

Z punktu widzenia chemii preparatu liczy się końcowe stężenie na powierzchni liścia po wysuszeniu kropelkowym. Niejonowy silikonowy środek powierzchniowo czynny o właściwościach superrozprzestrzeniających wymaga jedynie ułamka ilości wymaganej w przypadku konwencjonalnego niejonowego środka powierzchniowo czynnego, ponieważ obniża napięcie powierzchniowe z około 72 mN/m do poniżej 21 mN/m. Dlatego zawsze mówimy kupującym, aby zaczęli od systemu procentowego podanego na etykiecie, a następnie przeliczyli go na objętość na akr w celu uzyskania własnej konfiguracji opryskiwacza.

Kategorie adiuwantów i ich standardowe stawki na akr

Przed obliczeniem dawki należy określić, do której rodziny należy dany adiuwant. Produkty w naszym portfolio i większość dostępnych na rynku adiuwantów dzieli się na cztery grupy funkcjonalne, z których każda ma inny stopień wykorzystania i cel.

Tabela referencyjna: Typowe dawki adiuwantów na akr

Poniższa tabela przedstawia typowe dawki stosowania, ale zawsze pierwszeństwo ma etykieta produktu dotycząca stosowanego pestycydu. Jeśli na etykiecie podano zarówno stawki za akr, jak i za 100 galonów, użyj liczby odpowiadającej objętości oprysku. Jeśli są sprzeczne, sprawdź skład chemiczny substancji czynnej; adiuwanty na bazie krzemoorganicznych prawie zawsze opierają się na stężeniu, a nie na objętości.

Jak obliczyć dawkę adiuwantu na akr na podstawie etykiety procentowej

Wiele nowoczesnych rolniczych adiuwantów silikonowych jest oznaczonych w procentach v/v, a nie w uncjach na akr. Jest to chemicznie poprawne, ponieważ zawartość aktywnego silikonu jest dostosowana do pracy w ustalonym stężeniu w zbiorniku opryskiwacza. Użyj tej dwuetapowej metody, aby uzyskać dokładną dawkę na akr.

1. Zamień procent na objętość na 100 galonów. Dawka 0,05% v/v oznacza 0,05 galona adiuwantu na 100 galonów, czyli 6,4 uncji płynu. Pomnóż procent przez 128, aby otrzymać uncje płynu na 100 galonów.
2. Dostosuj do rzeczywistej głośności nośnej. Jeśli opryskujesz 15 galonów na akr, objętość adiuwantu na akr wynosi jedną czwartą liczby na 100 galonów. Wzór jest następujący: (etykieta % dawki × 128) ÷ 100 × rzeczywista objętość oprysku = uncje płynu na akr.

Na przykład nasze wysokowydajne adiuwanty w postaci mieszanek bębnowych są często stosowane w stężeniu 0,05–0,1% v/v do zastosowań naziemnych. Na najniższym poziomie i przy dawce nośnika 15 gal/A, czyli 9,6 uncji płynu na akr. W górnej części jest to 19,2 uncji płynu na akr. Hodowca, który opryskuje 30 galonów/A, potrzebuje więcej produktu, aby utrzymać to samo stężenie, mimo że osad na liściach po suszeniu jest identyczny.

Praktyczne przykłady obliczania dawki dla różnych objętości oprysku

Zastosujmy tę formułę w trzech typowych scenariuszach, które generują dokładnie takie samo stężenie w zbiorniku.

Zwróć uwagę na wzór: podwaja się objętość nośnika, dwukrotnie przekracza zapotrzebowanie na akr adiuwantu. Dlatego też etykieta „stała liczba uncji na akr” na produkcie krzemoorganicznym zwykle wskazuje, że formulator skalibrował go dla wąskiego okna objętości oprysku. Kiedy wyjdziesz poza to okno, wróć do metody procentowej.

Jak jakość wody zmienia równanie dawki adiuwantu

Twarda woda to nie tylko kwestia nośnika; jest to problem chemiczny, który może pochłonąć zaskakująco dużą część aktywnego składnika, zanim kropelka dotrze do liścia. Jony wapnia i magnezu wypierają sole sodowe lub potasowe glifosatu, glufosynatu i wielu herbicydów hamujących ACCazę, tworząc słabo rozpuszczalne sole herbicydów wapniowych, które w ciężkich przypadkach zmniejszają zwalczanie chwastów o 20–50%.

Gdy całkowita twardość przekracza 350 ppm w przeliczeniu na węglan wapnia, standardową reakcją jest dodanie siarczanu amonu w ilości 8,5–17 funtów na 100 galonów, aby nie zwiększać ilości środka powierzchniowo czynnego. W ramach naszego wsparcia technicznego regularnie widzimy, jak plantatorzy podwajają ilość krzemoorganicznego środka powierzchniowo czynnego, myśląc, że problemem jest słabe zwilżanie, podczas gdy rzeczywistym problemem jest twardość wody. Środek powierzchniowo czynny nie może rozwiązać problemu tworzenia się soli, ponieważ działa na warstwy powierzchniowe, a nie na rozpuszczone jony.

Jeśli twardość Twojej wody przekracza 700 ppm, rozważ najpierw użycie produktu do uzdatniania wody, a następnie dodaj silikonowy superrozprowadzacz w dolnej części zakresu jego wydajności. Metoda testu w słoiku, którą opisujemy poniżej, jest najlepszym sposobem sprawdzenia, czy mieszanka w zbiorniku pozostaje stabilna i biologicznie dostępna.

Regulacja odporności na deszcz, wilgotności i warunków środowiskowych

Dawki adiuwantów muszą także zależeć od warunków pogodowych w trakcie oprysku i bezpośrednio po nim. Silna rosa może rozcieńczyć skoncentrowany osad herbicydu i zmyć go przed wyschnięciem; okno o niskiej odporności na deszcz zwiększa wartość rozprowadzacza, który szybko wnika w łuski włosa.

W przypadku wymagań związanych z dużą odpornością na deszcz, często właściwym wyborem jest superrozpylacz krzemoorganiczny o najwyższej wydajności na etykiecie, ponieważ przyspiesza on penetrację. I odwrotnie, w wysokiej temperaturze i niskiej wilgotności woda odparowuje z kropelek tak szybko, że stężenie adiuwantu wzrasta na powierzchni liści, zanim pestycyd zostanie wchłonięty. W takim scenariuszu użyj dolnej granicy zakresu szybkości i zwiększ objętość nośnika, aby dłużej utrzymać wilgoć kropelek. Silikonowe środki powierzchniowo czynne mają tutaj przewagę, ponieważ pozostają stabilne w szerszym zakresie temperatur niż parafinowe oleje roślinne.

Test słoika: potwierdzanie szybkości i kompatybilności przed miksowaniem

Żaden wykres szybkości nie zastąpi 10-minutowego testu w słoiku, gdy używasz nowego adiuwantu, nowego preparatu pestycydu lub nieznanej wody. Ceny na etykietach obowiązują w idealnych warunkach; skład chemiczny wody i mieszanka pestycydów mogą wymagać innego stosunku.

Napełnij litrowy słoik z podziałką wodą do opryskiwania, a następnie dodaj produkty w kolejności, w jakiej planujesz ich użyć w zbiorniku: najpierw uzdatniacze wody, następnie pestycydy, a następnie adiuwanty. Delikatnie wstrząśnij po każdym dodaniu i obserwuj, czy nie ma kremu, szlamu, flokulacji lub zawieszonych kropelek. Stabilna mieszanka powinna pozostać jednorodna przez 30 minut bez rozdzielania. Przeprowadzić ten sam test zarówno przy niskim, jak i wysokim stężeniu adiuwantu na etykiecie, ponieważ niektóre preparaty ulegają flokulacji, gdy stężenie środka powierzchniowo czynnego przekracza krytyczne stężenie miceli.

Test ten jest szczególnie ważny w przypadku adiuwantów krzemoorganicznych i koncentratów zawiesinowych. Cząsteczka silikonu może wchodzić w interakcję z pewnymi pakietami emulgatorów w preparacie pestycydu, powodując albo szybki rozkład emulsji, albo zbyt ciasną kroplę, która nie rozprzestrzenia się na liściu.

Objętość oprysku, wielkość kropli i stosunek adiuwantu na akr

Dawki adiuwantu i dobór dysz są powiązane poprzez widmo wielkości kropel. Ta sama dawka na akr adiuwanta zmniejszającego znoszenie będzie zachowywać się inaczej w przypadku dyszy płaskostrumieniowej pod ciśnieniem 40 psi w porównaniu z dyszą zasysającą powietrze pod ciśnieniem 90 psi. Kiedy wielkość kropelek zmienia się z kategorii od grubej do bardzo grubej, całkowita liczba kropel na centymetr kwadratowy spada, co może zmniejszyć pokrycie, nawet jeśli stężenie adiuwantu nie ulegnie zmianie.

W przypadku środków grzybobójczych i owadobójczych opartych na działaniu kontaktowym celem jest maksymalne pokrycie drobnymi i średnimi kropelkami. W tym przypadku silikonowy superrozpylacz w górnej części zakresu dawki pomaga zrównoważyć naturalnie mniejsze pokrycie grubymi kropelkami, zwiększając rozprzestrzenianie się każdej kropli. Z drugiej strony, w przypadku herbicydów o działaniu ogólnoustrojowym dopuszczalne są gruboziarniste kropelki, ponieważ substancja czynna przemieszcza się wewnątrz rośliny, a adiuwant ma głównie za zadanie pomóc kropelkom przylgnąć i przeniknąć.

Indywidualne wytyczne dotyczące dawki adiuwantu w zależności od środka ochrony roślin

Herbicydy

W przypadku powschodowych herbicydów do traw, takich jak kletodym, setoksydym i fenoksaprop, często zaleca się stosowanie koncentratu oleju roślinnego lub MSO w ilości 1–2 kwarty/A. Dodawanie krzemoorganicznego środka powierzchniowo czynnego do tych produktów nie zawsze jest zalecane, ponieważ silikon może przyspieszyć penetrację naskórka zbyt szybko w stosunku do ogólnoustrojowego wzorca ruchu herbicydu. Jeśli potrzebujesz lepszej odporności na deszcz, użyj produktu MSO już na etykiecie i pozostań w połowie zakresu dawek.

Fungicydy

Na etykietach środków grzybobójczych coraz częściej podaje się niejonowy środek powierzchniowo czynny lub adiuwant silikonowy do produktów kontaktowych, szczególnie w przypadku zwalczania chorób takich jak rdza, które wymagają równomiernego pokrycia powierzchni liści. Typowym punktem wyjścia jest 0,05–0,1% objętościowo krzemoorganicznego środka powierzchniowo czynnego w 10–20 gal/A. Hodowcy zajmujący się rdzą pszeniczną lub sojową często zmniejszają objętość nośnika drogą powietrzną do 10 gal/A, więc zapotrzebowanie na akr adiuwantu wynosi w przybliżeniu 6,4–12,8 uncji.

Insektycydy

Insektycydy kontaktowe z dużą zawartością preparatu na bazie oleju mogą nie wymagać dodatkowego środka powierzchniowo czynnego, podczas gdy proszki zwilżalne i koncentraty zawiesinowe prawie zawsze korzystają ze środka zwilżającego. Podczas nakładania za pomocą dysz hydraulicznych należy stosować silikonowy środek powierzchniowo czynny w stężeniu 0,025–0,05% v/v. W przypadku zastosowań o bardzo małej objętości należy utrzymywać dawkę poniżej maksymalnej dawki, aby uniknąć nadmiernego odbijania się kropel i ich spływania z liści.

Typowe błędy przy obliczaniu dawki adiuwantu na akr

Kiedy zastosować mniej adiuwantu niż maksymalna ilość podana na etykiecie

Istnieją uzasadnione sytuacje, w których maksymalna stawka na etykiecie jest niepotrzebna i może przynieść efekt przeciwny do zamierzonego. W przypadku superrozpylaczy krzemoorganicznych istnieje ryzyko zalania szparek: przy bardzo wysokich stężeniach cząsteczka silikonu staje się wystarczająco mobilna, aby przenieść roztwór pestycydu do otwartych aparatów szparkowych, gdzie może powodować fitotoksyczność. Dzieje się tak najczęściej podczas upałów, gdy aparaty szparkowe są otwarte, a łuska liścia jest cienka.

W przypadku upraw o powierzchni woskowej, takich jak kapusta, cebula lub niektóre gatunki traw, aby uzyskać kąt zwilżania poniżej 90 stopni, konieczna jest większa dawka. W przypadku roślin o gładkich liściach, takich jak soja lub ziemniaki, dolna granica zakresu dawki zwykle zapewnia taki sam efekt rozsiewania bez nadmiernego spływu. Innym scenariuszem redukcji jest mieszanina zbiornikowa zawierająca wiele produktów pestycydowych, z których każdy wprowadza do roztworu własny układ emulgatorów. Łączne obciążenie środkiem powierzchniowo czynnym może przekroczyć krytyczne stężenie miceli i spowodować problemy z pienieniem lub osadzaniem się.

Jak czytać etykiety adiuwantów jak formulator

Stężenie substancji czynnej w adiuwancie nie zawsze wynika z nazwy handlowej. „Silikonowy środek powierzchniowo czynny” może zawierać tylko 50% etoksylanu trisiloksanu, a pozostałą część stanowią niejonowe środki powierzchniowo czynne i rozpuszczalniki. Stawka na akr podana na etykiecie uwzględnia już to stężenie, więc nigdy nie dostosowuj dawki w oparciu o procentową zawartość aktywnego składnika, chyba że jest to zalecane na etykiecie.

Sprawdź numer rejestracyjny EPA dla adiuwantów sprzedawanych w Stanach Zjednoczonych i odpowiadający mu numer regulacyjny w Twoim kraju. W UE adiuwanty są regulowane jako składniki obojętne zgodnie z przepisami dotyczącymi środków ochrony roślin, a zatwierdzona dawka może różnić się od dawki marketingowej producenta. Zawsze postępuj zgodnie z lokalną etykietą z przepisami, a nie z literaturą promocyjną.

Odniesienie dawki adiuwantu do kosztu na akr

Dla kupujących porównujących produkty kluczową liczbą nie jest cena za galon, ale koszt skutecznego zastosowania. Beczka o pojemności 55 galonów z adiuwantem silikonowym klasy rolniczej w cenie 12 USD za litr i w dawce 10 uncji uncji na akr zapewnia pokrycie około 73 akrów przy koszcie produktu wynoszącym około 3,55 USD za akr. Tańszy koncentrat oleju roślinnego po 5 USD za galon, w dawce 1,5 kwarty na akr, pokrywa około 146 akrów przy koszcie produktu wynoszącym 1,88 USD za akr. Produkt silikonowy kosztuje więcej w przeliczeniu na akr, ale może zmniejszyć liczbę wymaganych zastosowań poprzez poprawę odporności na deszcz i krycia, co całkowicie zmienia porównanie ekonomiczne.

Oceniając adiuwanty do komercyjnego opryskiwania, utwórz arkusz kalkulacyjny składający się z czterech kolumn: cena produktu za galon, stawka zastosowania na akr, akr na galon i całkowity koszt produktu na akr. Następnie dodaj koszt agronomiczny nieudanego zastosowania.

Szczególne uwagi dotyczące oprysków z dronów i powietrza

Gwałtowny rozwój dronów rolniczych zmienił obliczenia dawki adiuwantu. Drony zazwyczaj aplikują 5–10 litrów na hektar, znacznie poniżej konwencjonalnego sprzętu naziemnego. Przy tej objętości nośnika procentowa dawka krzemoorganicznego środka powierzchniowo czynnego staje się wyjątkowo mała w objętości bezwzględnej: jeśli etykieta zaleca 0,1% v/v, a dron zastosuje 8 l/ha, całkowita ilość adiuwanta wyniesie tylko 8 ml/ha. Wielu operatorów oprysków decyduje się na jednoczesne dodanie środka zmniejszającego znoszenie i superrozrzutnika silikonowego, aby móc zachować pokrycie, jednocześnie ograniczając ruchy poza celem.

Nasze dedykowane adiuwanty wzmacniające opryski z powietrza zostały opracowane tak, aby działały przy tak małych ilościach nośnika i zalecamy przestrzeganie stężenia podanego na etykiecie, a nie ustalonej wartości na hektar. W praktyce hodowcy często zwiększają tę wartość procentową do 0,15–0,2% w przypadku stosowania dronów, ponieważ silne spłukiwanie rotora wymaga szybszego czasu stabilizacji kropel. Przed pierwszym w sezonie zastosowaniem drona zdecydowanie zaleca się wykonanie testów w słoikach.

Rola adiuwantów w zmniejszaniu kosztów pestycydów na akr

Adiuwanty są często najtańszym składnikiem zbiornika opryskiwacza, ale ich wpływ na całkowity koszt programu jest ogromny. Poprawa skuteczności herbicydu o 15–20% może pozwolić hodowcy na zastosowanie niższej dawki herbicydu lub uniknięcie drugiego przejazdu. W naszych artykułach dotyczących synergii silikonu rolniczego często podkreślamy tę kwestię: adiuwant o wartości 3 dolarów za akr, który poprawia skuteczność o 20%, jest cenniejszy niż produkt o wartości 2 dolarów za akr, który poprawia skuteczność tylko o 5%.

Z perspektywy producenta widzimy tę samą logikę ekonomiczną we wzorcach ponownego składania zamówień u naszych klientów. Hodowcy nie kontynuują zakupu adiuwantu silikonowego, ponieważ rozprzestrzenia on wodę; nadal to kupują, ponieważ spada ich rachunek za kontrolę chwastów. Jeśli śledzisz wyniki na swoim własnym polu, porównaj liczbę chwastów lub częstość występowania chorób na pasach poddanych zabiegowi i nietraktowanym w ciągu całego sezonu, zamiast podejmować decyzje na podstawie pojedynczego oprysku.

Adiuwanty krzemoorganiczne a tradycyjne niejonowe środki powierzchniowo czynne

W naszej własnej linii produktów znajdują się zarówno rolnicze środki zwilżające na bazie tristiloksanu, jak i tradycyjne niejonowe środki powierzchniowo czynne. Różnica szybkości wynika z ich działania w zakresie napięcia powierzchniowego: zwykłe niejonowe środki powierzchniowo czynne zmniejszają napięcie powierzchniowe do około 30 mN/m, podczas gdy superrozpylacze trisiloksanowe mogą je obniżyć do 20–21 mN/m. Pozwala to na dziesięciokrotnie niższe zużycie produktu silikonowego.

Dla hodowców, dla których priorytetem jest przewidywalność kosztów i opryskiwanie upraw łatwymi do zwilżenia liśćmi, solidnym wyborem będzie konwencjonalny NIS o stężeniu 0,25% v/v. W przypadku trudnych do zwilżenia liści, woskowych koron lub zastosowań o małej objętości wyższy koszt produktu silikonowego w przeliczeniu na litr jest rekompensowany niższym zużyciem, a koszt na akr może w rzeczywistości być niższy niż NIS. Poniższa tabela porównuje typowe wskaźniki użycia i koszty dla przykładowego preparatu.

Jak wybrać odpowiednią dawkę adiuwantu dla swoich upraw

Różne uprawy nakładają różne wymagania na roztwór do opryskiwania ze względu na grubość naskórka, orientację liści, pokwitanie i gęstość aparatów szparkowych. Poniższa tabela łączy te cechy liści ze strategią stawek.

Często zadawane pytania: Dawka adiuwantu na akr

Jaka jest standardowa dawka adiuwanta na akr dla większości herbicydów?

W przypadku koncentratu oleju roślinnego typowe jest 1–2 qt na akr. W przypadku niejonowego środka powierzchniowo czynnego należy użyć 0,25–0,5% v/v, co równa się 32–64 uncji na 100 galonów. W przypadku superrozpylaczy krzemoorganicznych rozsądnym odniesieniem jest 0,025–0,1% v/v (około 3,2–12,8 uncji na 100 galonów).

Ile rolniczego silikonowego środka powierzchniowo czynnego należy użyć na akr?

Postępuj zgodnie z wartością procentową na etykiecie. Typowy produkt, taki jak rolniczy silikonowy środek zwilżający, stosuje się w stężeniu 0,05% obj./obj. Przy objętości nośnika wynoszącej 20 gal/A oznacza to 1,28 uncji na akr. Jeśli objętość nośnika wynosi 10 gal/A, objętość na akr wynosi 0,64 uncji.

Czy mogę użyć większej ilości adiuwantu, niż podano na etykiecie, aby uzyskać lepsze wyniki?

Nie. Przekroczenie maksymalnej dawki na etykiecie może spowodować wypłynięcie roztworu oprysku, zalanie aparatów szparkowych, fitotoksyczność, a nawet zmniejszoną skuteczność, ponieważ warstwa środka powierzchniowo czynnego osiąga grubość w miejscu, w którym kropla ześlizguje się z liścia. Zawsze pozostawaj w zasięgu podanym na etykiecie.

Czy twardość wody wpływa na ilość potrzebnego adiuwantu?

Tak, ale nie poprzez zwiększenie ilości środka powierzchniowo czynnego. Gdy twardość przekracza 350 ppm, zamiast zwiększać ilość środka powierzchniowo czynnego, dodaj siarczan amonu w ilości 8,5–17 funtów na 100 galonów. Uzdatnia to wodę i zapobiega antagonizmowi ze słabo kwaśnymi herbicydami.

Jak przeliczyć 0,05% v/v na uncje płynu na akr?

Pomnożyć 128 przez 0,0005? Nie, ponieważ procent v/v jest już stosunkiem. Wzór jest następujący: stawka% × 128 = uncje płynu na 100 galonów. Dla 0,05% v/v: 0,0005 × 128 = 0,064 galona na 100 galonów, co równa się 8,2 uncji. Przy 15 gal/A potrzebujesz 1,23 uncji na akr.

Czy w przypadku środków grzybobójczych potrzebna jest większa dawka adiuwanta niż w przypadku herbicydów?

Nie koniecznie. Zastosowania grzybobójcze zwykle wymagają lepszego krycia, więc hodowcy mogą wybrać najwyższą dawkę silikonu. Jednakże grzybocydy o działaniu ogólnoustrojowym wymagają mniejszego rozprzestrzeniania się niż grzybocydy kontaktowe. Zawsze dopasowuj dawkę do sposobu działania pestycydu.

Pomiar skuteczności: co powinna zapewniać dobra dawka adiuwantu

Mając odpowiednią dawkę należy zaobserwować cztery wymierne zmiany w aplikacji oprysku:

• Kąt zwilżania poniżej 90 stopni na docelowym liściu w ciągu 1–2 sekund od uderzenia kropli
• Równomierne osadzanie kropel bez spływania i spływania, nawet na woskowych liściach
• Stabilna mieszanka w zbiorniku przez co najmniej 30 minut bez kremowania i flokulacji
• Widoczne zmniejszenie znoszenia oprysku poprzez mniejszy udział drobnych cząstek w widmie kropel

Jeżeli którykolwiek z tych warunków nie jest spełniony, przed podejrzeniem obecności adiuwanta należy sprawdzić objętość nośnika i jakość wody. Z naszego doświadczenia wynika, że ​​większość skarg wynika albo z niewłaściwej konwersji procentowej, albo z antagonizmu twardej wody, a nie z wadliwego składu.

Z naszego doświadczenia produkcyjnego: Czynniki jakości wpływające na stałą stawkę

Ponieważ produkujemy rolnicze synergetyki silikonowe i środki zwilżające, wiemy, że jakość adiuwantów różni się znacznie w zależności od dostawcy, a jakość ta bezpośrednio wpływa na niezawodną dawkę. Zawartość aktywnego trisiloksanu powinna być podana w certyfikacie analizy, a nie tylko w broszurze marketingowej. Punkt zmętnienia jest kolejnym krytycznym wskaźnikiem: adiuwant o mętnym wyglądzie w temperaturze otoczenia może nie mieszać się równomiernie, a dostosowanie dawki na akr nie może skompensować niestabilnej emulsji.

Poszukaj producenta, który dostarcza pełną kartę danych technicznych, w tym napięcie powierzchniowe w różnych stężeniach, dynamiczne wartości napięcia powierzchniowego i wyniki zgodności z powszechnymi pestycydami. Liczby te informują, czy produkt faktycznie będzie działał zgodnie z etykietą. W Hebei Guituo New Material Co., Ltd. publikujemy takie dane, ponieważ hodowcy i dystrybutorzy potrzebują faktów, aby móc podejmować pewne decyzje dotyczące stawek.

Jak opracować protokoły dawkowania adiuwantu specyficzne dla gospodarstwa

Nie ma dwóch identycznych gospodarstw pod względem jakości wody, zużycia dysz, prędkości opryskiwacza i etapu wzrostu roślin docelowych. Protokół dawki, który sprawdza się w jednym sezonie, może zawieść w następnym po prostu dlatego, że gospodarstwo przestawiło się z wody ze studni na wodę ze stawu lub zmieniło dysze. Stwórz prostą procedurę testów sezonowych:

1. Przed sezonem oprysków sprawdź twardość i pH wody z każdego źródła wody.
2. Skalibruj opryskiwacz i zmierz rzeczywistą wydajność na akr przy zamierzonej prędkości i ciśnieniu.
3. Przeprowadź test w słoiku dla każdej nowej kombinacji pestycydów i adiuwantów.
4. Spryskaj mały pasek mniejszą szybkością, po 15 minutach sprawdź liść i sprawdź, czy rozprzestrzenienie się kropel przekracza obszar stomii.
5. Zapisz wszystkie decyzje dotyczące stawek i warunki terenowe w notatniku, aby zbudować własne lokalne stawki referencyjne.

Może to brzmieć jak dodatkowa praca, ale jest to ten sam proces, którego agronomowie w stacjach badawczych używają do sprawdzania stawek na etykiecie. Dostarcza także danych pozwalających nakłonić formulatora lub dostawcę do dostosowania dawki, gdy reakcja upraw nie odpowiada oczekiwaniom.

Współpracuj z dostawcą, aby dostosować dawki adiuwantu

Jeżeli używasz nieznanego adiuwantu od nowego dostawcy, poproś dział obsługi technicznej o rekomendacje dotyczące lokalnych upraw i warunków wodnych. Renomowany producent powinien być w stanie zapewnić matrycę dawek obejmującą różne objętości nośnika, docelowe uprawy i poziomy twardości wody. Jeśli nie, potraktuj cenę na etykiecie jako wstępną rekomendację i zweryfikuj ją za pomocą testów słoików i porównań terenowych na małą skalę.

Fabryka formułująca produkt posiada wiedzę na temat interakcji układu środków powierzchniowo czynnych z emulgatorami i rozpuszczalnikami zawartymi w innych produktach pestycydowych. Wykorzystaj tę wiedzę; to jedna z głównych zalet zakupu bezpośrednio od producenta. Niezależnie od tego, czy porównujesz nasz rolniczy adiuwant silikonowy w sprayu z innym produktem, czy oceniasz innego dostawcę, stawkę należy zawsze uzasadniać danymi, a nie przyzwyczajeniem.