Do czego służy adiuwant? Wyjaśniono funkcje, typy i rzeczywiste zastosowania pól

Dwóch operatorów oprysków może stosować ten sam herbicyd na tej samej uprawie, przy tej samej objętości wody, a mimo to na koniec sezonu uzyskać bardzo różne wyniki. Skład chemiczny jest identyczny. Pogoda jest wystarczająco blisko. To, co zwykle je różni, to to, czy kropelki rzeczywiście pozostały na liściu wystarczająco długo, aby zadziałać.

Na woskowym liściu kapusty kropla zwykłej wody przypomina koralik na wypolerowanej masce samochodu. W gorące, suche popołudnie drobna kropelka może stracić większość wody w wyniku wyparowania, zanim aktywny składnik przedostanie się przez naskórek. A w zbiorniku wypełnionym twardą wodą rozpuszczony wapń i magnez mogą związać pewne cząsteczki herbicydów, zanim dotrą one do rośliny. Żadne z tych niepowodzeń nie pojawia się w danych dotyczących skuteczności produktu.

Adiuwant jest tym, co je naprawia. Mówiąc prościej: składnik aktywny decyduje o możliwościach sprayu, natomiast adiuwant decyduje o tym, jaka część tej zdolności faktycznie dotrze do celu. W ochronie roślin adiuwant to substancja dodatkowa dodawana do mieszaniny opryskowej w celu poprawy działania lub właściwości fizycznych głównej substancji czynnej. W tym artykule wyjaśniono, do czego służą adiuwanty, czym różnią się główne ich rodzaje, jakie liczby mają znaczenie przy ich porównywaniu i jak wybrać jeden z nich, nie wydając pieniędzy na produkty, których Twój spray nie potrzebuje.

Czym dokładnie jest adiuwant?

Robocza definicja

Adiuwant jest składnikiem pomocniczym. Sam w sobie nie jest toksyczny dla chwastów, grzybów i owadów; zamiast tego zmienia zachowanie cieczy opryskowej: jak łatwo kropelki zwilżają liść, jak daleko się rozprzestrzeniają, czy przenikają przez warstwę woskową, jak długo pozostają płynne i jak dobrze osad jest odporny na deszcz. Jeśli składnikiem aktywnym jest pasażer, adiuwantem jest nośnik, który przenosi go przez powierzchnię liścia do rośliny. Bez pojazdu doskonały pasażer może nigdy nie przyjechać.

Większość adiuwantów działa w wyjątkowo niskich dawkach. Superrozrzutnik krzemoorganiczny często dozuje się w ilości od 25 do 100 mililitrów na 100 litrów wody, co stanowi ułamek jednego procenta zbiornika. Ten niewielki odsetek często decyduje o tym, czy leczenie zapewnia kontrolę na poziomie 60% czy powyżej 90%, dlatego doświadczeni operatorzy traktują dobór adiuwantów jako część programu, a nie opcjonalny dodatek.

To samo słowo w innych branżach

Adiuwant nie jest terminem odnoszącym się wyłącznie do rolnictwa, a znajomość różnicy jest pomocna podczas czytania artykułów naukowych lub dokumentów dostawców. W medycynie adiuwant szczepionkowy wzmacnia odpowiedź immunologiczną organizmu na antygen; sole glinu odgrywają tę rolę od dziesięcioleci. W farbach i powłokach dodatki zwilżające i wyrównujące, często oparte na tej samej chemii silikonowej stosowanej w rolnictwie, pomagają równomiernie pokryć podłoże płynnymi powłokami. Podstawowa fizyka jest ze sobą powiązana: wszystkie te produkty zarządzają napięciem powierzchniowym i zachowaniem międzyfazowym. W artykule skupiono się na rolniczych adiuwantach do oprysków, gdzie termin ten pojawia się najczęściej w codziennej praktyce.

Dlaczego płyny do opryskiwania potrzebują pomocy: trzy tryby awarii

Czysta woda ma napięcie powierzchniowe wynoszące około 72 mN/m w temperaturze pokojowej, co jest wysokie. Na liściu pokrytym krystaliczną warstwą wosku, takim jak kapusta, cebula, groch czy pszenica, w pewnych fazach wzrostu kąt zwilżania kropli wody często przekracza 90 stopni. Kropla ledwo się spłaszcza, więc siedzi, toczy się i zbiera u nasady liścia lub opada na ziemię. Wytyczne uniwersyteckie konsekwentnie wymieniają słabe pokrycie trudnych do zwilżenia liści wśród głównych przyczyn rozczarowujących wyników opryskiwania.

Jakość wody powoduje drugi poziom problemów. W większości przewodników po opryskach woda o zawartości powyżej około 150 ppm węglanu wapnia jest uważana za twardą, a rozpuszczone kationy wapnia i magnezu reagują ze słabo kwasowymi herbicydami, takimi jak glifosat, amina 2,4-D i kilka produktów z grupy 2, tworząc sole słabo wchłaniane przez rośliny. Z tego powodu w wielu zaleceniach dotyczących mieszania zbiorników pojawiają się środki uzdatniające wodę, takie jak siarczan amonu.

Czas jest trzecim wrogiem. Kropla o średnicy około 150 mikronów może stracić większość wody w ciągu kilku minut w temperaturze 30 stopni Celsjusza i przy niskiej wilgotności, a w zastosowaniach lotniczych i dronach często wykorzystywane są mniejsze kropelki. Każda dodatkowa minuta, w której spray pozostaje płynny, to kolejna minuta, w której składnik aktywny musi przedostać się do rośliny, dlatego obok środków rozprowadzających dostępne są środki utrzymujące wilgoć i środki ułatwiające osadzanie.

Dwa miejsca występowania adiuwantów: w butelce i w zbiorniku

Adiuwanty do formulacji są wbudowane w produkt przez producenta. Koncentrat zawiesinowy, który utrzymuje się stabilnie przez dwa lata na półce magazynowej, po wlaniu do wody natychmiast się zwilża i nie pieni się nadmiernie w rozwadniaczu, zawiera kilka takich dodatków, wyselekcjonowanych i dozowanych w trakcie opracowywania produktu.

Adiuwanty w sprayu, zwane także adiuwantami mieszanymi w zbiorniku, są dodawane przez operatora tuż przed aplikacją. Istnieją, ponieważ formulator nie może kontrolować tego, co dzieje się po opuszczeniu fabryki przez butelkę: twardości wody, temperatury w ciągu dnia, etapu zbioru, innych produktów w zbiorniku ani tego, czy spray przechodzi przez opryskiwacz na wysięgniku czy dron. Adiuwant mieszany w zbiorniku pozwala programowi opryskiwania dostosować się do lokalnych zmiennych, zamiast liczyć na ich współpracę.

Adiuwanty aktywujące: typy, które zwiększają wydajność

Adiuwanty aktywujące bezpośrednio zwiększają aktywność biologiczną sprayu. Jest to grupa, którą większość ludzi ma na myśli, mówiąc o adiuwancie i obejmuje ona kilka różnych składów chemicznych.

Surfaktanty: największa rodzina

Środki powierzchniowo czynne zmniejszają napięcie powierzchniowe, dzięki czemu ciecz zwilża liść zamiast perlić się. Klasyfikuje się je według ładunku elektrycznego na ich kochającej wodę stronie: niejonowe, anionowe, kationowe i amfoteryczne. Niejonowe środki powierzchniowo czynne nie zawierają ładunku, co czyni je kompatybilnymi z najszerszą gamą pestycydów i pozostają domyślną rekomendacją na wielu etykietach, zwykle dozowaną w ilości od 0,05 do 0,25 procent objętości zbiornika.

Superrozpylacze krzemoorganiczne

Organiczne krzemionkowe środki powierzchniowo czynne, oparte na chemii etoksylanu trisiloksanu, obniżają napięcie powierzchniowe do około 22 mN/m, czyli znacznie poniżej poziomu osiąganego przez konwencjonalne środki powierzchniowo czynne. Na tym poziomie kropelki nie tylko się rozprzestrzeniają; u niektórych gatunków mogą przedostać się przez otwory szparkowe i dotrzeć do obszarów liści, których nigdy nie dotykają konwencjonalne opryski. Skuteczne dawki są niskie, zwykle od 25 do 100 mililitrów na 100 litrów, dzięki czemu koszt na hektar jest skromny, mimo że produkt kosztuje więcej za litr niż zwykły produkt niejonowy.

Środki zwilżające i rozprowadzające

Ich działanie pokrywa się ze środkami powierzchniowo czynnymi. Ich zadaniem jest maksymalizacja kontaktu cieczy z liściem, co ma największe znaczenie w przypadku produktów działających kontaktowo, takich jak wiele środków grzybobójczych i roztoczobójczych, gdzie każdy niepokryty milimetr kwadratowy liścia jest schronieniem dla szkodników.

Penetratory i humektanty

Penetratory pomagają składnikowi aktywnemu przedostać się do rośliny przez naskórek. Substancje utrzymujące wilgoć, w tym najpowszechniejsze związki typu glicerolu, spowalniają wysychanie kropelek i poszerzają okno absorpcji podczas upałów. Obydwa wnoszą cichy wkład: rzadko powodują dramatyczne efekty wizualne, ale często wyjaśniają, dlaczego produkty o ograniczonym spożyciu działają lepiej, gdy zostaną uwzględnione.

Aktywatory na bazie oleju

Koncentraty olejów roślinnych i metylowane oleje z nasion dodaje się w ilości około 0,5 do 2 procent objętości zbiornika. Poprawiają wchłanianie na woskowatych lub twardych powierzchniach liści i często są zalecane w przypadku herbicydów do traw i trudnych chwastów wieloletnich. Są cięższe w obsłudze niż silikonowe szpachle i wybiera się je, gdy na etykiecie wyraźnie jest mowa o oleju.

Adiuwanty użytkowe: rozwiązywanie problemów związanych z natryskiwaniem

Adiuwanty użytkowe lub specjalnego przeznaczenia nie powodują wzmocnienia działania składnika aktywnego. Usuwają przeszkody, które uniemożliwiają płynny przebieg prac natryskowych, i zdobywają swoje miejsce, zapobiegając powstawaniu odpadów, a nie zwiększając liczbę zabójstw.

• Odpieniacze: tłumią pianę powstającą podczas mieszania lub recyrkulacji mieszanin zawierających dużo środków powierzchniowo czynnych; środki przeciwpieniące na bazie emulsji silikonowych działają już u ułamka procenta.
• Środki zmniejszające znoszenie i osadzanie: zwiększyć udział kropel lądujących na obszarze docelowym, co ma znaczenie w pobliżu wrażliwych upraw sąsiadujących.
• Agenci zgodności: umożliwić współistnienie w jednym zbiorniku produktów, które w przeciwnym razie uległyby rozdzieleniu, żelowaniu lub osadzeniu.
• Bufory i środki zakwaszające: przenieść alkaliczną wodę do rozpylania w kierunku lekko kwaśnego, gdzie wiele składników aktywnych pozostaje stabilnych; niektóre związki szybko hydrolizują przy wysokim pH.
• Uzdatniacze wody: wiązać jony powodujące twardość tak, aby nie mogły reagować z herbicydami słabokwasowymi; Klasycznym przykładem jest siarczan amonu.
• Barwniki i znaczniki: pokaż, gdzie spadł spray, co jest przydatne do sprawdzania zasięgu gęstych baldachimów.

Jedna uwaga praktyczna: pienienie zasługuje na szacunek. Mieszanka zawierająca super rozprowadzacz i zwilżalny proszek może silnie się pienić podczas napełniania, a system indukcyjny, który recyrkuluje ciecz, pogarsza sytuację. Środek przeciwpieniący na bazie silikonu dodany przed napełnieniem zbiornika zwykle rozwiązuje problem w ciągu kilku sekund, co jest znacznie łatwiejsze niż czekanie, aż w połowie uformowany zbiornik opadnie.

Silikon a konwencjonalne środki powierzchniowo czynne: liczby, które o tym decydują

Najczęściej podawaną wartością przy wyborze adiuwanta jest napięcie powierzchniowe, jakie produkt może osiągnąć w zbiorniku. Woda zaczyna się od około 72 mN/m. Dobry konwencjonalny niejonowy środek powierzchniowo czynny spada do około 30 do 35 mN/m. Superrozrzutnik krzemoorganiczny osiąga około 22 mN/m, czyli poniżej poziomu, przy którym ciecz może zacząć przepływać przez otwory szparkowe niektórych gatunków roślin.

Niższe wartości oznaczają bardziej płaskie kropelki i bliższy kontakt z powierzchnią liścia.

Oś pozioma: dawka adiuwantu silikonowego jako procent objętości zbiornika. Oś pionowa: napięcie powierzchniowe w mN/m. Typowe wartości dla wody o temperaturze od 20 do 25 stopni Celsjusza. Większość spadku występuje przy bardzo małych dawkach, dlatego przedawkowanie zwiększa ryzyko bez zwiększania wydajności.

Rozprzestrzenianie opowiada tę samą historię. Na woskowanym szkle lub liściu wosku kropla zawierająca skuteczną dawkę krzemoorganicznego środka powierzchniowo czynnego może rozprzestrzenić się na powierzchnię kilkukrotnie większą niż konwencjonalna kropelka środka powierzchniowo czynnego, często osiągając kąt zwilżania bliski zeru. W praktyce ta sama objętość zbiornika obejmuje wyraźnie większą powierzchnię liści, dlatego hodowcy stosujący małe ilości wody jako pierwsi zauważają różnicę.

Kompromisy są realne. Ponieważ superrozpylacze tak skutecznie transportują ciecz, niektóre mieszanki tracą część swojej odporności na deszcz: osad jest cieńszy i prysznic może go szybciej usunąć, dlatego należy sprawdzić, czy etykieta wydłuża okres odporności na deszcz po dodaniu adiuwanta silikonowego. Drugą pułapką jest przedawkowanie. Powyżej zalecanej dawki krzemoorganiczne mogą zalać aparaty szparkowe i podrażnić delikatne tkanki, szczególnie w przypadku wrażliwych upraw podczas upałów. Prawidłową reakcją nie jest unikanie chemii silikonu, ale przestrzeganie okna dawkowania.

Organosilikonowy środek powierzchniowo czynny do mieszanek do oprysków rolniczych Adiuwant na bazie silikonu, który obniża napięcie powierzchniowe w celu poprawy zwilżania, rozprowadzania i penetracji roztworów natryskowych. Stosowne w tym przypadku, ponieważ otaczający tekst kładzie nacisk na przestrzeganie okna dawki i przerwy w opadach deszczu w przypadku wrażliwych upraw. Zobacz produkt →

Gdzie adiuwanty zarabiają: zastosowania w terenie

Najjaśniejszym sposobem odpowiedzi na pytanie, do czego służy adiuwant, jest omówienie sytuacji, w których zmienia on wynik sezon po sezonie.

Programy herbicydowe

Chwasty trawiaste mają wąskie, pionowe, mocno nawoskowane liście, które rozpryskują się, a wiele herbicydów o działaniu ogólnoustrojowym zależy od skutecznego wchłaniania przez naskórek. Dodaj twardą wodę, która dezaktywuje substancje aktywne słabo kwasowe i masz trzy problemy w jednym zbiorniku. Super rozsiewacz i uzdatniacz wody rozwiązują wszystkie trzy problemy jednocześnie, a próby przedłużające wielokrotnie wykazały korzyści w zakresie zwalczania trudnych gatunków, gdy do skądinąd identycznego oprysku dodano odpowiedni adiuwant.

Pokrycie środkami grzybobójczymi i roztoczobójczymi

Fungicyd kontaktowy chroni tylko powierzchnię, którą faktycznie pokrywa, a baldachim jest celem trójwymiarowym: spody liści, łodygi i grona owoców. Rozprowadzane adiuwanty wpychają kropelki do tych wgłębień. Programy roztoczobójcze polegają na dotarciu do spodniej strony liścia, gdzie roztocza żerują i chowają się, dlatego też zwalczanie roztoczy jest jedną z najczęstszych sytuacji, w których hodowcy widzą wyraźną reakcję po dodaniu dedykowanego adiuwanta.

Prace owadobójcze

W przypadku owadów żujących lepszy kontakt z powierzchnią oznacza więcej połkniętego osadu. W przypadku szkodników ssących środki ułatwiające penetrację pomagają ogólnoustrojowym insektycydom dotrzeć do tkanki roślinnej, w której żeruje szkodnik. Lepszy zasięg skraca również czas do powalenia, co zmniejsza okno przenoszenia wirusa przez wektory.

Odżywianie dolistne i regulatory wzrostu

Składniki odżywcze stosowane w liściach napotykają tę samą barierę ochronną naskórka, co pestycydy, a środki zwilżające poprawiają kontakt wymagany przez rozpuszczone składniki odżywcze. Regulatory wzrostu działają już w gramach na hektar, zatem liczy się każdy punkt procentowy poboru, a równomierna dystrybucja zapobiega efektom nierównomiernego wzrostu powodowanemu przez nierównomierne pokrycie.

Opryski z powietrza i dronów

Opryskiwacze gruntowe zazwyczaj zużywają od 100 do 200 litrów na hektar; drony często zużywają od 10 do 30 litrów z kropelkami o wielkości około 100 do 250 mikronów. Przy tych rozmiarach w rezultacie dominuje parowanie i dryf. Dlatego też adiuwanty powietrzne łączą w jednym produkcie funkcje rozprowadzania, osadzania i zapobiegania parowaniu, ponieważ środek powierzchniowo czynny ogólnego przeznaczenia przeznaczony do opryskiwania belek nie zapewnia kontroli znoszenia wymaganej w przypadku stosowania na otwartej przestrzeni.

Wysokowydajny adiuwant do oprysków z powietrza i dronów Specjalistyczny adiuwant łączący przyczepność, zapobieganie parowaniu, poprawę absorpcji i redukcję znoszenia do zastosowań w małych dronach. Pasuje do tej sekcji dotyczącej małych kropelek, w których parowanie i znoszenie dominują w wynikach opryskiwania. Zobacz produkt →

Jak wybrać odpowiedni adiuwant: lista kontrolna w siedmiu krokach

Dobry wybór to głównie sekwencja, a nie domysły. Wykonaj te kroki w odpowiedniej kolejności, a decyzja zwykle zapadnie sama.

1. Zacznij od etykiety. Wiele etykiet pestycydów podaje rodzaj adiuwanta lub nawet wymagany skład chemiczny. Jeżeli na etykiecie podano niejonowy środek powierzchniowo czynny lub koncentrat olejowy, należy to traktować jako punkt odniesienia; odejście od tego powoduje przeniesienie odpowiedzialności na Ciebie.
2. Przetestuj swoją wodę. Test paskowy twardości lub raport laboratoryjny rozstrzygają kwestię. Powyżej około 150 ppm węglanu wapnia dodaj do mieszanki odżywkę i zanotuj pH.
3. Przeczytaj powierzchnię liścia. Uprawy woskowe, takie jak kapustne i cebula, nagradzają silikonowy super rozsiewacz. Owłosione liście zatrzymują kropelki, ale ograniczają rzeczywisty kontakt, więc rozprowadzanie nadal pomaga. Młoda, delikatna tkanka wymaga konserwatywnych stawek.
4. Szanuj okno pogodowe. W upale i niskiej wilgotności humektanty i penetranty zyskują na wartości, ponieważ szybkość suszenia staje się czynnikiem ograniczającym. Jeżeli w okresie podanym na etykiecie możliwy jest deszcz, przed dodaniem rozcieńczalnika należy sprawdzić wskazówki dotyczące odporności na deszcz.
5. Dopasuj sprzęt. Do zastosowań dronowych i niskonakładowych potrzebne są specjalne adiuwanty lotnicze kontrolujące znoszenie. Systemy o wysokim ścinaniu lub z recyrkulacją wymagają zaplanowanego z wyprzedzeniem środka przeciwpieniącego, a nie improwizowanego po pojawieniu się piany.
6. Przetestuj w słoiku każdą nową kombinację. Wymieszaj produkty w przezroczystym słoiczku w proporcjach i temperaturze sprayu, następnie odczekaj 15 do 30 minut. Poszukaj separacji, zsiadłego mleka, osadu lub ciężkiej piany, zanim pole znajdzie problem za Ciebie.
7. Zapisz wynik i dostosuj w granicach. Zapisz dawkę, temperaturę wody, twardość i wynik. Dostosuj pomiędzy oznaczonym minimum i maksimum w oparciu o to, co pokazują zapisy, po jednej zmiennej na raz.

Kolejność mieszania ma takie samo znaczenie jak wybór. Napełnij zbiornik do połowy wodą, rozpocznij mieszanie, najpierw dodaj suche preparaty, następnie zawiesiny i roztwory, następnie produkty na bazie oleju i dodaj adiuwant pod koniec przed uzupełnieniem. Taka kolejność zapobiega uwięzieniu adiuwantu w skoncentrowanej kieszeni i daje każdemu składnikowi odpowiednią szansę na rozproszenie.

Wysokowydajny adiuwant w postaci mieszanki bębnowej w zbiorniku Adiuwant do mieszanki zbiornikowej dodany pod koniec załadunku w celu zwiększenia przyczepności, penetracji i osadzania pestycydów, jednocześnie zapobiegając znoszeniu i parowaniu. Dobrze komponuje się ze wskazówkami dotyczącymi kolejności mieszania, aby zapewnić równomierne rozproszenie każdego składnika. Zobacz produkt →

Pięć błędów, które marnują pieniądze na adiuwant

Większość budżetu na środki wspomagające jest marnowana na te same kilka sposobów, a każdego z nich można uniknąć.

• Zastępuje mydło do naczyń. Detergenty stosowane w gospodarstwie domowym wykorzystują niekontrolowaną chemię anionową, silnie się pienią, nie zawierają danych dotyczących odporności na deszcz ani zgodności i mogą uszkodzić liście. Mała oszczędność nigdy nie przetrwa kontaktu z prawdziwym polem.
• Układanie środków powierzchniowo czynnych. Dwa produkty, każdy zawierający środek powierzchniowo czynny, plus adiuwant w zbiorniku, mogą spowodować przedawkowanie. Zanim podejmiesz decyzję, czego potrzebuje zbiornik, policz, co jest już w preparacie.
• Ignorując wodę. Woda jest największym składnikiem zbiornika i często najtańszym do naprawienia. Odżywki i bufory kosztują niewiele, a chronią drogie substancje aktywne.
• Podwojenie dawki dla bezpieczeństwa. W przypadku silikonowych super rozpórek więcej nie znaczy lepiej. Nad oznaczonym oknem zalanie szparkami i obrażenia upraw stają się realnym zagrożeniem, a wydajność przestaje się poprawiać.
• Stosowanie jednego adiuwantu do każdego zadania. Rozpylacz nie utrwala hydrolizy alkalicznej; środek przeciwpieniący nie poprawia krycia. Każdy adiuwant użytkowy rozwiązuje konkretny problem, a użycie niewłaściwego po prostu zwiększa koszty.

Zanim podejmiesz decyzję: co należy sprawdzić u dostawcy adiuwantu

Jedna dobra próbka niewiele daje. To, co tak naprawdę kupujesz, to spójność między partiami przez cały sezon, a niewielkie różnice w składzie preparatu, jeśli chodzi o zawartość substancji czynnej, zawartość wody lub temperaturę mętnienia, pojawiają się w terenie jako zmienność, której nie można wyjaśnić. Zatem pytania, które należy zadać dostawcy, dotyczą dowodów, a nie przymiotników.

1. Poproś o certyfikat analizy dla każdej partii , a nie tylko typową kartę specyfikacji, i sprawdź, czy wartości mieszczą się w wąskim przedziale.
2. Poproś o dane laboratoryjne : krzywa napięcia powierzchniowego przy różnych dawkach, średnica rozproszenia na powierzchni standardowej i temperatura zmętnienia. Producent posiadający własne laboratorium testowe może je szybko wyprodukować; ten bez nich będzie się wahał.
3. Pobierz próbkę, a następnie wykonaj mały wykres. Kilka rzędów obok nietraktowanego paska powie Ci więcej niż jakakolwiek broszura, a kosztuje to jedną mieszankę w zbiorniku.
4. Potwierdź warunki pakowania i przechowywania : popularne opcje obejmują beczki 20-litrowe, beczki 200-litrowe i pojemniki IBC o pojemności 1000 litrów, z chłodnym, szczelnym miejscem przechowywania i okresem przydatności do spożycia powszechnie określanym na około 24 miesiące. Produkty emulsyjne zasługują na uwagę dotyczącą ochrony przed zamarzaniem.
5. Sprawdź wsparcie stojące za produktem : dokumentacja techniczna, karty charakterystyki i etykiety w języku docelowym oraz możliwość produkcji w ramach ustaleń OEM lub ODM, jeśli potrzebujesz niestandardowych specyfikacji lub dostaw pod marką własną.

Tutaj również liczy się producent produktu. Hebei Guituo New Material Co., Ltd. to zintegrowany deweloper, producent i sprzedawca wysokiej klasy materiałów silikonowych, posiadający własne laboratorium testowe, sprzęt kontrolny i proces kontroli jakości obejmujący etap od surowca do gotowej dostawy, a jego ramię Ningbo Guituo Trading Co., Ltd. zajmuje się handlem międzynarodowym. Linia rolniczych adiuwantów silikonowych jest przeznaczona do zaopatrzenia dla wiodących krajowych przedsiębiorstw agrochemicznych, jest eksportowana do Europy i Azji Południowo-Wschodniej w ramach powtarzanych zamówień, a firma przyjmuje zamówienia OEM i ODM, w tym opracowywanie na podstawie rysunków lub próbek klientów. Dla kupującego połączenie wewnętrznych testów, kontroli produkcji i doświadczenia w eksporcie jest tym, co zamienia arkusz danych w niezawodny produkt.

Często zadawane pytania

Czy adiuwant to to samo co środek powierzchniowo czynny?

Nie. Środek powierzchniowo czynny to jeden z rodzajów adiuwantów, taki, który zmniejsza napięcie powierzchniowe. Adiuwant to ogólny termin obejmujący również środki przeciwpieniące, reduktory znoszenia, uzdatniacze wody, bufory, środki utrzymujące wilgoć i inne. Kiedy na etykiecie jest napisane, że należy dodać adiuwant, zwykle podaje się oczekiwany typ.

Czy płyn do naczyń może zastąpić adiuwant w sprayu?

To fałszywa ekonomia. Detergenty stosowane w gospodarstwie domowym mają niekontrolowany skład, nadmiernie się pienią, nie mają danych dotyczących odporności na deszcz lub bezpieczeństwa upraw, a także mogą źle wykazywać fitotoksyczność na delikatnych liściach. Specjalnie opracowany adiuwant kosztuje niewiele w przeliczeniu na hektar i zawiera dawkę, arkusz danych oraz znane zachowanie w zbiorniku.

Ile adiuwanta krzemoorganicznego wchodzi do 100 litrów wody?

Typowe dawki mieszczą się w przedziale od 25 do 100 mililitrów na 100 litrów, ale decyduje etykieta produktu. Ponieważ te środki powierzchniowo czynne działają w bardzo małych dawkach, małe błędy pomiarowe są proporcjonalnie duże, dlatego należy mierzyć za pomocą pojemnika z podziałką, a nie oceniać.

Czy adiuwanty nadal działają w twardej wodzie?

Organiczne krzemionkowe środki powierzchniowo czynne tolerują twardość lepiej niż wiele konwencjonalnych środków niejonowych, ale twardość to odrębny problem: wapń i magnez reagują ze słabo kwasowymi herbicydami, niezależnie od środka powierzchniowo czynnego. Uzdatniacz wody rozwiązuje tę reakcję, a oba produkty są powszechnie stosowane razem.

Produkt zawiera już adiuwanty. Czy muszę dodać więcej?

Adiuwanty w preparacie zapewniają stabilność i podstawowe zwilżenie wewnątrz butelki. Nie są w stanie przewidzieć twardości wody, pogody ani sprzętu. Jeśli na etykiecie jest informacja o adiuwancie w zbiorniku w określonych warunkach, dodaj go zgodnie z tymi warunkami; jeśli nie, wbudowany pakiet zwykle wystarcza.

Czy adiuwanty silikonowe są bezpieczne dla każdej uprawy?

Są bezpieczne w podanym na etykiecie przedziale dawek, ale niektóre uprawy są wrażliwe, a ryzyko wzrasta w przypadku przedawkowania, wysokich temperatur i delikatnych stadiów wzrostu. Traktuj każdą nową kombinację upraw i środków chemicznych jako próbę: najpierw mały obszar, a następnie skaluj, gdy zobaczysz, że liście reagują normalnie.

Jak należy przechowywać adiuwanty i jak długo mogą one wystarczyć?

Pojemniki przechowywać szczelnie zamknięte, chłodne i chronione przed bezpośrednim działaniem promieni słonecznych, chronić przed mrozem, szczególnie w przypadku produktów emulsyjnych. Dostawcy zwykle podają okres przydatności do spożycia około 24 miesięcy od produkcji, jeśli są prawidłowo przechowywane, a klarowny płyn, który pozostaje przezroczysty, zwykle informuje, że przechowywanie było prawidłowe.

Powiązane lektury

Jeśli chcesz zgłębić mechanikę kryjącą się za tym artykułem, te dwa fragmenty stanowią rozwinięcie części, o które większość czytelników pyta w następnej kolejności.

• Czym są rolnicze adiuwanty do oprysków i jak działają?
• Jak wybrać odpowiedni adiuwant do opryskiwania dla określonych upraw

Praktyczny następny krok jest krótki: poproś o kartę danych technicznych, kartę charakterystyki i próbkę, przeprowadź test w słoiku z własną wodą i spryskaj mały blok obok nietraktowanego paska. Podczas wykonywania tej czynności prowadź dziennik dawki, warunków wodnych i pogody. Dostawcy, którzy mogą poprzeć ten proces prawdziwymi danymi laboratoryjnymi, są tymi, których warto zachować, a dostawcy, którzy nie mogą, zazwyczaj ujawniają to dokładnie na tym etapie.