Jakie są różne rodzaje adiuwantów stosowanych w herbicydach? Przewodnik hodowcy

Tego samego popołudnia na dwóch sąsiednich polach zastosowano ten sam herbicyd powschodowy. W pierwszym gospodarstwie operator napełnił miękką wodą powierzchniową, dodał środek powierzchniowo czynny zgodny z etykietą i wykonał oprysk w godzinach porannych, gdy wilgotność względna nadal utrzymywała się na poziomie powyżej 60 procent. W drugim gospodarstwie operator użył twardej wody ze studni, zostawił dzbanek z adiuwantem na półce, aby zaoszczędzić kilka dolarów na ładunku, i opryskał o 15:00. w powietrzu o temperaturze 35°F. Dziesięć dni później na drugim polu odrosły ćwiartki jagnięce i szarańcza, podczas gdy pierwsze pozostało czyste. Substancja czynna była identyczna. Chemia wokół każdej kropli nie była.

Oto bezpośrednia odpowiedź. Adiuwanty stosowane z herbicydami dzielą się na dwie grupy robocze. Adiuwanty aktywujące podnoszą aktywność biologiczną herbicydu i obejmują niejonowe środki powierzchniowo czynne (NIS), koncentraty olejów roślinnych (COC), metylowane oleje z nasion (MSO), koncentraty olejów o wysokiej zawartości środków powierzchniowo czynnych (HSOC), nawozy azotowe, takie jak siarczan amonu (AMS) i azotan mocznikowo-amonowy (UAN) oraz superrozsiewacze krzemoorganiczne. Adiuwanty użytkowe rozwiązują problemy fizyczne w roztworze do opryskiwania i obejmują uzdatniacze wody, środki zmniejszające znoszenie, środki przeciwpieniące, środki buforujące, środki kompatybilne, naklejki i substancje budujące osady oraz barwniki markerowe. O tym, jakiego zbiornika potrzebuje dany zbiornik, decydują trzy rzeczy: to, czego wymaga etykieta herbicydu, jaka jest woda nośna i jaka będzie pogoda w oknie aplikacji.

Co to jest adiuwant herbicydowy?

Adiuwant to dowolny składnik dodawany do preparatu herbicydu lub do zbiornika opryskiwacza, który sam w sobie nie ma na celu zabicia rośliny. Nie ma samodzielnego działania chwastobójczego. Jego zadaniem jest rozwiązanie problemu fizycznego – napięcia powierzchniowego, kationów twardej wody, piany, znoszenia, zmywania przez deszcz – który w przeciwnym razie uniemożliwiłby składnikowi aktywnemu dotarcie do tkanki docelowej i przedostanie się do niej. Kiedy hodowcy mówią, że herbicyd „nie zadziałał”, często przyczyną niepowodzenia jest problem z adiuwantem, a nie ze składnikiem aktywnym.

Branża wyróżnia dwa punkty zaopatrzenia. Adiuwanty do receptury są dodawane do produktu przez producenta – emulgatory w koncentracie emulgującym, stabilizatory w koncentracie zawiesinowym – i nigdy nie widać ich na fakturze. Adiuwanty w sprayu, czasami nazywane adiuwantami do mieszania w zbiorniku, to te, które kupujesz i dodajesz samodzielnie w czasie mieszania. Ta strona dotyczy drugiej grupy, bo to właśnie tam zdarza się najwięcej decyzji terenowych i najwięcej błędów zakupowych.

Rynek jest ogromny. Naukowcy zajmujący się chwastami naliczyli, że w samej Ameryce Północnej sprzedano ponad 3000 adiuwantów, od prostego siarczanu amonu o wysokiej czystości po złożone pięcioskładnikowe mieszanki. Jakość różni się znacznie bardziej niż cena i w przeciwieństwie do herbicydów większość adiuwantów do oprysków nie jest zarejestrowana jako pestycydy, więc informacje wydrukowane na dzbanku nie są niezależnie weryfikowane tak, jak etykiety środków ochrony roślin. Właśnie z powodu tej luki warto zrozumieć logikę wyboru opisaną w poniższych sekcjach, zamiast zgadywać.

Aby w prosty sposób przypomnieć sobie, jak te materiały zachowują się w zbiorniku i na liściach, zapraszamy do naszego przewodnika czym są rolnicze adiuwanty do oprysków i jak działają krok po kroku przechodzi przez mechanikę.

Dwie rodziny: aktywatory zmieniają aktywność, produkty użytkowe zmieniają fizykę

Najbardziej użytecznym sposobem sortowania półki ze środkami pomocniczymi jest zadanie jednego pytania: czy ten produkt zmienia ilość herbicydu wprowadzanego do rośliny, czy też zmienia zachowanie cieczy do opryskiwania? Adiuwanty aktywujące odpowiadają twierdząco na pierwsze pytanie. Środki powierzchniowo czynne obniżają napięcie powierzchniowe kropelek, dzięki czemu zwilżają one liść zamiast perlić się; olejki rozpuszczają woski naskórka, dzięki czemu składnik aktywny może przedostać się przez nie; sole nawozów przyspieszają wchłanianie chemii słabych kwasów. Adiuwanty użytkowe odpowiadają na drugie pytanie „tak”. Odpieniają, zagęszczają, buforują, wiążą jony metali, utrzymują osady lub barwią mieszankę, nie podnosząc bezpośrednio aktywności.

Podział nie jest idealnie czysty. Siarczan amonu jest klasyfikowany przez wiele służb doradczych jako uzdatniacz wody, jednak dane terenowe konsekwentnie pokazują, że zwiększa on również absorpcję glifosatu w twardej wodzie, co w praktyce czyni go aktywatorem. Niektóre naklejki tak skutecznie zatrzymują osady przed deszczem, że funkcjonalnie podwyższają dawkę, jaką otrzymuje liść. Traktuj te dwie rodziny jako ramy decyzyjne, a nie granicę prawną: najpierw zdecyduj, czy problemem jest absorpcja, czy fizyka oprysków, a następnie wybierz pasującą rodzinę.

Adiuwanty aktywujące: sześć typów kryjących się za większością etykiet

Kiedy na etykiecie jest napisane „dodaj NIS w stężeniu 0,25% v/v” lub „używaj tylko z COC”, wskazuje to na jedną z sześciu rodzin produktów. Oto jak działa każdy z nich, gdzie zarabia na życie i gdzie wpada w kłopoty aplikatorów.

Niejonowe środki powierzchniowo czynne (NIS)

Produkty NIS są głównymi narzędziami powschodowego zwalczania chwastów. Cząsteczka środka powierzchniowo czynnego ma kochającą wodę głowę i kochający olej ogon; „niejonowy” oznacza, że ​​głowica nie posiada ładunku elektrycznego, zatem cząsteczka pozostaje kompatybilna z szeroką gamą składników aktywnych i nie reaguje z jonowymi solami herbicydów w zbiorniku. W wodzie pakiet NIS obniża napięcie powierzchniowe z 72 mN/m do około 30-45 mN/m, co spłaszcza kąt zwilżania kropli i zwiększa zwilżony ślad na woskowym liściu. Większość etykiet podaje 0,25 procent v/v, czyli około jednej kwarty na sto galonów mieszanki do opryskiwania.

Na uwagę zasługują dwie uwagi praktyczne. Po pierwsze, wydajność NIS spada w twardej wodzie, ponieważ wapń i magnez konkurują na powierzchni liści i wiążą substancje czynne o słabych kwasach; połączenie z AMS przywraca większość strat. Po drugie, NIS to kategoria, a nie standard - produkty komercyjne zawierają od poniżej 40 do ponad 90 procent zawartości substancji czynnej, więc „kwarta na sto” z dwóch różnych dzbanków to nie ta sama dawka.

Koncentraty olejów roślinnych (COC)

Pomimo nazwy COC ze względu na funkcję składa się głównie ze środków powierzchniowo czynnych. Typowy skład to 83-85% parafinowego oleju bazowego z 15-17% dodatkiem emulgatora i środka powierzchniowo czynnego. Frakcja olejowa zmiękcza i częściowo rozpuszcza woski naskórka, umożliwiając przedostawanie się rozpuszczalnych w oleju składników aktywnych; frakcja środka powierzchniowo czynnego radzi sobie z zwilżaniem. Na etykietach zwykle jest napisane, że COC wynosi około 1 procent objętości oprysku, często zapisywane jako jedna pinta na akr w 12-15 galonach wody.

COC jest standardowym towarzyszem wielu herbicydów do traw i produktów kontaktowych, ale ma ostre krawędzie. Podczas gorącej i wilgotnej pogody lub w przypadku upraw narażonych na suszę COC zwiększa ryzyko poparzenia liści, ponieważ usuwa więcej woskowiny z naskórka niż sam środek powierzchniowo czynny. Kilka etykiet wyraźnie zabrania COC z określoną chemią lub ogranicza jego stosowanie poniżej określonych temperatur. Przeczytaj uważnie tę linijkę – istnieje ona z jakiegoś powodu.

Metylowane oleje z nasion (MSO)

Adiuwanty MSO to oleje roślinne, zwykle sojowe lub rzepakowe, które zostały chemicznie przekształcone w estry metylowe. Ta konwersja nie jest kosmetyczna: estry metylowe są znacznie lepszymi rozpuszczalnikami wosku do naskórka i substancji aktywnych rozpuszczalnych w olejach niż niemodyfikowane oleje i emulgują w zbiorniku pełniej. Doświadczenie terenowe stawia MSO o jeden stopień wyżej od COC pod względem penetracji, dlatego też na etykietach twardych, woskowatych lub utwardzonych przez suszę chwastów szerokolistnych często podaje się MSO na poziomie 0,5-1% v/v.

Ta sama agresywność wiąże się z kompromisem. MSO zwiększa ryzyko obrażeń w przypadku wrażliwych upraw i gorących popołudni bardziej niż NIS, a przez długi sezon jest trudniejszy w przypadku uszczelnień pomp. Tam, gdzie etykieta daje wybór, MSO kupuje dodatkową penetrację za cenę węższego marginesu bezpieczeństwa.

Koncentraty olejów o wysokiej zawartości środków powierzchniowo czynnych (HSOC)

Produkty HSOC łączą ropę naftową lub olej z nasion z pakietem stężonych środków powierzchniowo czynnych, zazwyczaj 50 procent lub więcej środka powierzchniowo czynnego wagowo, więc jeden dzbanek zapewnia zarówno zwilżanie, jak i penetrację. Stały się popularne, ponieważ upraszczają zamawianie i dozowanie: jeden produkt zamiast dwóch, przy podobnym zużyciu 0,5-1% v/v. Nie są one jednak uniwersalnym zamiennikiem. Etykieta wzywająca do zwykłego NIS zwykle nie jest spełniona przez HSOC i sytuacja jest również odwrotna, ponieważ frakcja oleju zmienia zarówno profile skuteczności, jak i bezpieczeństwa upraw. Traktuj skróty jako różne produkty, ponieważ robią to naukowcy zajmujący się chwastami i organy regulacyjne.

Superrozpylacze krzemoorganiczne

Organiczne krzemionkowe środki powierzchniowo czynne – technicznie rzecz biorąc, etoksylaty polieterotrisiloksanu – to najsilniejsze środki zwilżające dostępne w rolnictwie. Podczas gdy konwencjonalny NIS podnosi napięcie powierzchniowe do około 30-45 mN/m, krzemoorganiczny podnosi je do 20-22 mN/m, poniżej progu, przy którym kropelka może fizycznie rozprzestrzenić się, tworząc błonę na woskowej powierzchni. Współczynnik rozprzestrzeniania staje się dodatni, a kropla rozszerza się do kilkukrotnej średnicy osadzonej, zwykle od czterech do dziesięciu razy, w ciągu kilku sekund od wylądowania.

Jeszcze ważniejszy jest drugi, mniej widoczny efekt. Organosilikony to jedyne powszechnie stosowane w rolnictwie środki powierzchniowo czynne, które są w stanie obniżyć napięcie powierzchniowe na tyle niskie, że roztwór do opryskiwania zaleje otwarte aparaty szparkowe – pory oddychające liścia – i bezpośrednio przedostanie się do środka. Dlatego też okna odporne na deszcz zapadają się w czasie od kilku godzin do zaledwie 15-60 minut w przypadku kompatybilnych programów: produkt znajduje się wewnątrz liścia, zanim deszcz będzie mógł go zmyć. Wskaźniki użycia są znacznie niższe niż w przypadku konwencjonalnych środków powierzchniowo czynnych, zwykle 0,025–0,1 procent v/v, dlatego operatorzy dronów i aplikatory o małej objętości pracujący w ilości 1–10 galonów na akr zamiast 15 lub więcej przyjęli je tak szeroko w Azji, a obecnie przyjmują je w Europie i Ameryce Północnej.

Trzy przestrogi sprawiają, że silikonowi super-sprzedawcy są uczciwi. Przedawkowanie powoduje marnowanie pieniędzy i może wypchnąć roztwór z liści na glebę, a w przypadku wrażliwych upraw lub w przypadku niektórych substancji czynnych zwiększa ryzyko oparzeń. Nie są automatycznie zatwierdzane na etykiecie; niektórzy producenci herbicydów ograniczają lub zabraniają ich stosowania w przypadku określonych produktów, dlatego należy sprawdzić przed ich zastąpieniem. A w gęstych koronach ich agresywne rozprzestrzenianie może zmniejszyć retencję, ponieważ rozwiązanie, które rozprzestrzenia się wszędzie, to rozwiązanie, które może kapać z dolnych liści. Dyscyplina stawek to wszystko.

Organosilikonowy środek powierzchniowo czynny obniżający napięcie powierzchniowe natrysku Ten środek powierzchniowo czynny na bazie silikonu zmniejsza napięcie powierzchniowe i międzyfazowe, poprawiając zwilżanie, rozprowadzanie i penetrację roztworów natryskowych. W dyskusji na temat wpływu napięcia powierzchniowego nośnika na zwilżanie warto dokonać przeglądu tej opcji. Zobacz produkt →

Adiuwanty nawozów azotowych: AMS i UAN

Siarczan amonu zyskał reputację najmniej efektownego i najbardziej niezawodnego produktu w zbiorniku. Twarda woda – każda zawartość powyżej około 150 ppm węglanu wapnia – zawiera kationy wapnia, magnezu, sodu i żelaza, które wiążą się ze słabo kwaśnymi herbicydami, takimi jak glifosat, glufosynat, preparaty soli 2,4-D i dikamby oraz inhibitory HPPD, tworząc mniej rozpuszczalne i mniej wchłanialne kompleksy. AMS najpierw nasyca wodę, wiąże te kationy i pozostawia herbicydowi swobodę działania. Standardowa stawka wynosi 8,5–17 funtów na sto galonów wody, co stanowi 1–2 procent wagowo.

Dwie notatki zakupowe, które oszczędzają pieniądze. Stosuj AMS w sprayu o wysokiej czystości – granulowane nawozy do trawników zawierają wypełniacze gliniaste, które zatykają sita i dysze. Weź także pod uwagę płynny roztwór UAN o stężeniu 2,5–5% v/v, jeśli pozwala na to etykieta: zapewnia on podobne korzyści w zakresie absorpcji substancji czynnych o słabym kwasie i mierników, które można łatwo przenosić w drodze, chociaż powoduje korozję ocynkowanych złączek i dodaje azotu, co należy uwzględnić w planowaniu płodności.

Adiuwanty użytkowe: rozwiązywanie problemów związanych z wodą, wiatrem i pianą

Adiuwanty użytkowe nie czynią herbicydu bardziej toksycznym dla chwastów. Sprawiają, że aplikacja jest bardziej niezawodna - a w dzień, w którym panuje opryski, z porywistym wiatrem i frontem deszczowym trwającym trzy godziny poza domem, niezawodność jest warta tyle samo, co aktywność.

Uzdatniacze wody

Uzdatniacze wody neutralizują rozpuszczone minerały, zanim zaczną zakłócać działanie herbicydu. AMS jest w standardzie i był już pokryty aktywatorami, bo nosi oba kapelusze. Polimerowe środki kondycjonujące i produkty na bazie kwasu cytrynowego zajmują to samo miejsce dla aplikatorów, którzy chcą płynu, który łatwo się dozuje, lub którzy potrzebują chelatacji żelaza, z czym AMS radzi sobie mniej elegancko. Jeśli w Twojej studni twardość przekracza 150 ppm lub pozostawia pomarańczowe plamy na ścianie szopy, oznacza to, że masz do czynienia z uzdatniaczem wody, niezależnie od tego, czy jest o tym mowa na etykiecie, czy nie.

Środki redukujące znoszenie

Reduktory znoszenia to polimery, zwykle na bazie poliakryloamidu, które zagęszczają roztwór do opryskiwania, dzięki czemu kropelki opuszczają dyszę większe i cięższe oraz są mniej podatne na przemieszczanie się. Zarabiają w dni o marginalnym wietrze, w pobliżu wrażliwych upraw z wiatrem, domów lub dróg wodnych, a także podczas zastosowań dronów, gdzie widma kropel są zgodne z projektem. Dwa kompromisy zasługują na szacunek. Większe kropelki oznaczają mniej kropel, a herbicydy kontaktowe, które zależą od dokładnego pokrycia, mogą stracić skuteczność – kilka etykiet ogranicza lub zniechęca do stosowania środków znoszących dokładnie z tego powodu. Polimery mogą również ulegać ścinaniu lub nadmiernemu zagęszczaniu po wielu godzinach recyrkulacji, dlatego należy wymieszać to, co będzie natryskiwane.

Środki przeciwpieniące i przeciwpieniące

Każdy zbiornik przewożący duże ilości środka powierzchniowo czynnego – szczególnie w przypadku zawirowania indukcyjnego lub w systemie recyrkulacji – może wytworzyć pianę, która zakrywa poziom napełnienia, spowalnia ładowanie i stwarza ryzyko przepełnienia. Środki przeciwpieniące na bazie silikonu powodują załamanie piany w ciągu kilku sekund przy niewielkich dawkach, zwykle znacznie poniżej 0,1% obj./obj., obniżając lokalne napięcie powierzchniowe błon piankowych, powodując ich drenaż i pękanie; produkty na bazie oleju mineralnego działają wolniej, ale nadają się do systemów, w których silikony są niepożądane. Dodaj środek przeciwpieniący po środku powierzchniowo czynnym, a nie przed, i trzymaj dzbanek w każdym samochodzie dostawczym – to najtańsze ubezpieczenie w pudełku.

Odpieniacz krzemoorganiczny do kontroli piany w zbiorniku natryskowym Odpieniacz na bazie emulsji oleju silikonowego, który przy bardzo małych dawkach szybko zapada pianę, destabilizując film piany. Nadaje się do zbiorników przewożących duże ilości środka powierzchniowo czynnego, gdzie piana spowalnia ładowanie i grozi przepełnieniem podczas mieszania i recyrkulacji. Zobacz produkt →

Środki buforujące (modyfikatory pH)

Bufory przesuwają wodę nośną do zakresu pH 4-6,5, w którym wiele substancji czynnych o słabym kwasie jest najbardziej stabilnych. Woda alkaliczna powyżej pH 8 stopniowo hydrolizuje część chemii, im dłużej przebywa w zbiorniku; niektóre insektycydy i kilka herbicydów są niezwykle wrażliwe. Jeśli Twoja woda ma odczyn zasadowy lub zbiornik będzie stał pomiędzy napełnieniem a spryskaniem, bufor zapewnia tanią stabilność. Testuj wodę raz w sezonie, ponieważ pH zmienia się wraz z warunkami warstwy wodonośnej i zmianami w sposobie leczenia.

Agenci zgodności

Środki kompatybilnościowe utrzymują zmieszane preparaty w zawiesinie, gdy w zbiorniku znajdują się nieprzyjazni sąsiedzi - najczęściej płynny nośnik nawozu wraz z herbicydem. Bez niego powstają zwarcia, warstwy oleju lub szlam, który zatyka sita przy średnim obciążeniu. Test słoika istnieje głównie dla tego scenariusza: kombinacje nawozów są najczęstszym źródłem niezgodności, a środek zapewniający kompatybilność jest rozwiązaniem dopiero po wykluczeniu kolejności mieszania i mieszania.

Naklejki, środki budujące osady i środki chroniące przed promieniowaniem UV

Naklejki, zwane także środkami budującymi osady lub środkami retencyjnymi, utrzymują wysuszony osad herbicydu na powierzchni liścia przed deszczem i nawadnianiem. Produkty z folii polimerowej tworzą na osadzie warstwę odporną na warunki atmosferyczne; zagęszczacze na bazie lateksu pełnią podwójną rolę w zakresie kontroli znoszenia. Środki chroniące przed promieniowaniem ultrafioletowym chronią substancje czynne ulegające rozkładowi pod wpływem światła przed fotolizą w godzinach pomiędzy aplikacją a wchłonięciem. Tam, gdzie prognoza nie zgadza się z planem oprysków, naklejka może zadecydować o różnicy między oznakowanym oknem odpornym na deszcz a zmarnowaną przepustką.

Farby do markerów i markery piankowe

Barwniki barwią mieszankę, dzięki czemu operator może odróżnić grunt poddany zabiegowi od nietraktowanego – pomoc szkoleniowa dla nowych operatorów i ograniczenie podwójnego pokrywania tych samych rzędów. Markery piankowe wykonują tę samą pracę z plamami pianki, a nie z pigmentem. Żadne z nich nie wpływa na skuteczność; obaj dotykają odpowiedzialności.

Dopasowanie adiuwanta do herbicydu, wody i dnia

Wybór adiuwantu najczęściej kończy się niepowodzeniem nie dlatego, że hodowca wybrał zły dzbanek, ale dlatego, że wybór udzielił odpowiedzi na złe pytanie. Cztery filtry, zastosowane po kolei, zapobiegają temu.

Niech etykieta ustali podłogę

Etykieta herbicydu jest pierwszym i najtrudniejszym ograniczeniem. Wymienia dopuszczalne kategorie adiuwantów – „NIS w stężeniu 0,25 procent v/v”, „COC w stężeniu 1 procent v/v”, „preferowany MSO” – a czasami ogranicza lub całkowicie zakazuje kategorii ze względów bezpieczeństwa upraw. Sekcję dotyczącą adiuwanta należy traktować jako wiążącą, ponieważ odzwierciedla ona własne badania producenta dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa upraw. Kiedy etykieta oferuje wybór, decyzję powinny podjąć raczej warunki niż przyzwyczajenie: upał i stres w uprawach popychają Cię w stronę NIS, podczas gdy twarde trawy i chłodna pogoda uzasadniają stosowanie olejów.

Zacznij od testu wody

Skromna analiza wody zmienia więcej decyzji dotyczących adiuwantów niż jakakolwiek broszura. Twardość powyżej 150 ppm węglanu wapnia oznacza, że ​​AMS trafia do zbiornika przed wszystkim innym. Żelazo też ma znaczenie – niektóre wody zawierają wystarczającą ilość substancji aktywnych o słabym kwasie i wymagają odżywek chelatujących. Zasadowe pH skłania w stronę buforów, a wysoka zawartość wodorowęglanów zakłóca działanie niektórych herbicydów do traw. Woda zmienia się w zależności od pory roku i studni, dlatego należy przeprowadzać coroczne testy i zapisywać liczby w miejscu, w którym widzi je ekipa mieszająca.

Przeczytaj szczerze pogodę

Gorące, suche popołudnia utwardzają powierzchnię liści: łuska gęstnieje, wosk powierzchniowy krystalizuje, a wchłanianie spowalnia dokładnie wtedy, gdy kropelki odparowują najszybciej. W przypadku tej kombinacji superrozpylacze krzemoorganiczne i adiuwanty olejowe uzasadniają swoje dawki, chociaż silikon w połączeniu z wysoką temperaturą zwiększa ryzyko poparzenia w przypadku wrażliwych upraw, dlatego obowiązuje umiar i kontrola etykiet. Przed frontem deszczowym liczy się odporność na deszcz: konwencjonalna mieszanka NIS może potrzebować od dwóch do sześciu godzin schnięcia pod wieloma etykietami, podczas gdy aplikacja wspomagana silikonem często skraca ten czas do niecałej godziny. A w wietrzne dni pamiętaj, że reduktor znoszenia zastępuje pokrycie powstrzymującym - dobra okazja w przypadku substancji aktywnych o działaniu ogólnoustrojowym, słaba w przypadku substancji kontaktowych.

Pomyśl o baldachimie i wielkości kropli

Woskowe, pionowe liście rzucają kropelki przy napięciu powierzchniowym, które szeroki, zakrzywiony liść łatwo toleruje; owłosione liście zawierają roztwór, ale zawieszają go z dala od powierzchni liścia. Gęste zadaszenia wymagają rozwiązania, które przesuwa się w dół przez profil, który stanowi obszar silikonowy, podczas gdy otwarte baldachimy spryskane kontaktowymi herbicydami wymagają retencji i pokrycia, co przemawia przeciwko nadmiernemu rozprzestrzenianiu się. Dopasuj adiuwant do spektrum kropel wytwarzanych przez dysze: dysze indukowane powietrzem sprawiają, że grube kropelki mocniej opierają się na substancjach wspomagających wchłanianie substancji chemicznych, podczas gdy układy płaskostrumieniowe oparte na drobnych kropelkach wymagają najpierw zarządzania znoszeniem.

Gdy ograniczeniem jest pokrycie liści, a nie wybór składu chemicznego, rozwiązanie specjalnie zaprojektowane silikonowe środki powierzchniowo czynne do chemii rolniczej zostały opracowane tak, aby utrzymać właściwości zwilżające w przypadku twardej wody, wahań temperatury i zmniejszonych objętości natrysku – dokładnie w takim środowisku, jakie tworzy nowoczesna aplikacja w małych ilościach.

Kolejność mieszania i test słoika: gdzie zgodność jest wygrana lub utracona

Skład adiuwantu można wybrać idealnie, a mimo to zawieść na stacji napełniania, ponieważ każdy produkt zmienia roztwór, w którym ląduje następny. Poniższa kolejność odzwierciedla sposób, w jaki agronomowie i formulatorzy zajmują się uzupełnianiem pełnego zbiornika.

1. Napełnij zbiornik do połowy czystą wodą i rozpocznij pełne mieszanie.
2. Najpierw dodaj uzdatniacze wody, takie jak AMS lub uzdatniacze polimerowe, aby kationy twardości związały się przed pojawieniem się herbicydów.
3. Dodaj suche preparaty – proszki zwilżalne i granulaty dyspergowalne w wodzie – i pozwól im całkowicie się rozproszyć.
4. Dodać koncentraty zawiesinowe i inne płynne płyny.
5. Dodaj produkty w postaci roztworów i rozpuszczalne płyny.
6. Dodać koncentraty emulgujące i adiuwanty na bazie oleju.
7. Aktywatory powierzchniowo czynne - NIS, MSO lub krzemoorganiczny - należy dodać na końcu, aby ich aktywność powierzchniowa nie utrudniała dyspergowania wcześniejszych produktów.
8. Dodać środki zmniejszające znoszenie i barwniki, uzupełnić wodą, mieszając, i niezwłocznie spryskać; Mieszanki zawierające adiuwanty pozostawione na noc mogą ulec rozdzieleniu lub żelowaniu.

Test słoika to piętnastominutowa próba, która pozwala uniknąć błędów związanych z pięcioma setnymi galonami. Przeskaluj zaplanowane proporcje zbiorników do przezroczystego kwartowego słoika, używając wody z rzeczywistego źródła, dodaj produkty w tej samej kolejności, wstrząśnij i obserwuj przez trzydzieści minut. Osad, pływające kłaczki, tłuste warstwy, zsiadanie lub nietypowe ciepło oznaczają zatrzymanie się i przemyślenie. Uruchom go za każdym razem, gdy pojawi się nowy dostawca, nowe źródło wody lub nowy partner w zbiorniku, i zapisz wynik, aby następny sezon zaczął się od dowodów, a nie od pamięci.

W przypadku aplikatorów pracujących z ładunkami delikatnymi i bębnowymi, gdzie każdy akr musi być mieszany identycznie, specjalnie zaprojektowane adiuwanty do mieszanki bębnowej redukują zmienne: stałą aktywację w zależności od temperatury wody, zachowanie niskiego poziomu piany podczas recyrkulacji oraz dozowanie tolerujące realia szybkości napełniania dużych operacji.

Wysokowydajne adiuwanty do mieszania w bębnach zapewniające spójne mieszanie w zbiorniku Adiuwanty te, przeznaczone do mieszania bezpośrednio w zbiorniku opryskiwacza, poprawiają przyczepność, penetrację i kompatybilność pestycydów w zależności od jakości wody. Nadają się do dużych operacji wymagających równomiernej aktywacji, niskiej zawartości piany oraz właściwości zapobiegających znoszeniu i parowaniu. Zobacz produkt →

Co sprawdzić, zanim adiuwant dotrze do Twojej szopy

Ponieważ większość adiuwantów do oprysków nie jest zarejestrowanymi pestycydami, dokumentacja przekazana przez dostawcę jest prawdziwym sygnałem jakości. Zanim nadejdzie pierwsze zamówienie, zadaj cztery pytania na piśmie.

• Jaka jest gwarantowana zawartość aktywna i czy możesz przedstawić certyfikat analizy rzeczywistej wysłanej partii zamiast ogólnej karty specyfikacji?
• Jak produkt zachowuje się w typowych dla mojego regionu temperaturach i zakresach twardości wody? Środek powierzchniowo czynny, który zmętnieje w zimnej wodzie ze studni i będzie dawkowany nierównomiernie.
• Jaka jest udokumentowana tolerancja pH i okres przydatności do spożycia oraz co dzieje się po cyklu zamrażania i rozmrażania w transporcie?
• Czy dostarczycie próbkę do testu słoika z moją wodą, herbicydami i zamówieniem w zbiorniku, zanim zamówię paletę?

Utrzymuj kalibrację oczekiwań po drodze. Produkty jednodzbankowe, które obiecują uzdatnić wodę, aktywować herbicydy, przykleić osad i zabezpieczyć mieszankę na raz, zwykle spełniają wszystkie cztery kryteria na kompromisowym poziomie. Półka zbudowana z kilku produktów o jednym przeznaczeniu, z których każdy jest poparty dokumentami, przewyższa półkę z cudownymi mieszankami.

Możliwości producenta są tak samo ważne, jak płyn w bębnie. Jako producent adiuwantów krzemoorganicznych prowadzimy własne laboratorium badawcze, prowadzimy pełną kontrolę jakości procesu od wejścia surowego siloksanu do gotowego bębna oraz wspieramy niestandardowe receptury i produkcję pod marką własną dla dystrybutorów i formulatorów, których etykiety wymagają określonej zawartości aktywnej i opakowania. Nasza linia silikonu do zastosowań rolniczych jest wybierana przez wiodące krajowe firmy agrochemiczne i wysyłana w ramach powtarzających się zamówień do klientów w Europie i Azji Południowo-Wschodniej – a powtarzalność transakcji to jedyny test trwałości, jaki naprawdę przechodzi standardowy adiuwant. Poproś dowolnego dostawcę, w tym nas, o dokumentację partii stanowiącą podstawę takich roszczeń; fabryka, która jest pewna swojej kontroli jakości, nie przejmuje się tą kwestią.

Często zadawane pytania

Czy mogę pominąć adiuwant, jeśli herbicyd zawiera już środek powierzchniowo czynny?

Niektóre produkty mają fabrycznie napełnione adiuwanty, a na etykietach jest napisane, że nie jest potrzebny żaden dodatkowy adiuwant – postępuj zgodnie z tą instrukcją, ponieważ dodatkowy środek powierzchniowo czynny może spowodować nadmierne zwilżenie liści, spowodować spływ i zwiększyć oparzenia. Jednakże wiele materiałów technicznych i kilka popularnych receptur wymaga adiuwantu w zbiorniku, co wyraźnie stwierdza etykieta. Etykieta jest sędzią, a nie ulotką sprzedażową.

Czy silikonowe superrozpylacze są zawsze lepsze od konwencjonalnych środków powierzchniowo czynnych?

Nie. Lepiej rozprzestrzeniają się i szybciej wchłaniają, doskonale sprawdzają się przy pracy w małych ilościach, przy użyciu dronów i przy krótkich oknach deszczowych. Jednak etykieta herbicydów musi na to pozwalać, niektóre substancje czynne i uprawy niosą ze sobą ryzyko poparzeń, a zatrzymywanie ich w gęstych koronach może ucierpieć. Kosztują więcej za dzbanek, ale znacznie mniej za zbiornik, ponieważ stawki wynoszą blisko jednej dziesiątej standardowej dawki NIS. Wybierz według scenariusza, a nie tabeli liderów.

Co się stanie, jeśli przedawkuję środek powierzchniowo czynny?

Konwencjonalny NIS w dawce dwa do trzech razy większej niż na etykiecie może przypalić tkankę liści i paradoksalnie zmniejszyć wchłanianie: przedawkowany roztwór rozprowadza się zbyt cienko, wysycha zbyt szybko i może pozostawić substancję czynną krystalizującą na powierzchni. Przedawkowanie silikonu powoduje całkowite wypchnięcie roztworu z miejsca docelowego do gleby. Dawki adiuwantów są liczbami technicznymi, a nie wypełniaczem marketingowym.

Jak należy przechowywać adiuwanty i czy mają termin ważności?

Większość płynnych środków powierzchniowo czynnych i olejów zachowuje trwałość przez 18–24 miesięcy, jeśli jest zamknięta i przechowywana z dala od bezpośredniego światła słonecznego i mrozu. Dry AMS pochłania wilgoć i zbryla się po otwarciu worka. Cykle zamrażania i rozmrażania mogą destabilizować niektóre oleje emulgujące; postępuj zgodnie ze wskazówkami producenta dotyczącymi podgrzewania i ponownego mieszania oraz wypróbuj każdy dzbanek, co do którego nie jesteś pewien, zanim trafi do pełnego zbiornika.

Czy mogę mieszać dwa adiuwanty w tym samym zbiorniku?

Tak, a klasyczną kombinacją jest AMS plus surfaktant aktywujący, przy czym operatorzy dronów często dodają środek przeciwpieniący jako trzeci składnik. Zasadą jest, że każdy dodany składnik zwiększa ryzyko kompatybilności, dlatego należy przeprowadzić test słoika z faktyczną wodą i produktami, przestrzegać wszelkich nakrętek na etykiecie herbicydu i dodawać składniki we właściwej kolejności.

Czy adiuwanty są regulowane tak samo jak herbicydy?

W wielu krajach nie. Duża część adiuwantów w sprayu nie jest zarejestrowana jako pestycydy, co oznacza, że ​​oświadczenia na opakowaniach nie są niezależnie weryfikowane, tak jak ma to miejsce na etykietach składników aktywnych. Właśnie dlatego aktywna zawartość, certyfikaty partii i udokumentowana kontrola jakości mają tak duże znaczenie przy porównywaniu dostawców i dlatego niezweryfikowane twierdzenie o radykalnym wzroście wydajności należy traktować tak samo, jak każdą ofertę, która brzmi zbyt dobrze, aby mogła być prawdziwa.

Na co powinni zwracać uwagę przy użyciu dronów i aplikatorów o małej objętości?

Trzy pozycje. Napięcie powierzchniowe wystarczająco niskie, aby zapewnić pokrycie na poziomie ułamka normalnej objętości wody, co plasuje krzemoorganiczne środki powierzchniowo czynne na szczycie listy; środek przeciwpieniący, ponieważ skoncentrowany środek powierzchniowo czynny szybko ładuje pianę pod pompami o wysokim ścinaniu; i dyscyplinę dryfu, ponieważ bardzo małe kropelki niosące wysoce aktywne mieszanki mogą przemieszczać się dalej, niż ktokolwiek by sobie tego życzył.

Drzewo decyzyjne jest krótkie, gdy już je zobaczysz. Niech na etykiecie zostanie podana nazwa rodziny adiuwantów i dawka. Przetestuj wodę nośną i poczekaj, aż AMS poradzi sobie z twardością, zanim dodasz cokolwiek innego. Dopasuj aktywator do zadania – NIS do standardowych prac systemowych, oleje do twardych powierzchni liści, krzemoorganiczny, gdy ograniczeniem jest prędkość, penetracja korony lub zmniejszenie objętości oprysku – i dodawaj produkty użytkowe tylko w przypadku problemów, które możesz wymienić na głos. Każda z tych opcji kosztuje mniej niż ponowne spryskanie pola, a większość z nich kosztuje mniej niż kilka dolarów, które operator z naszej początkowej historii zaoszczędził, zostawiając dzbanek na półce.